„System ten można sobie wyobrazić jako zbiór gwiazd wszystkie centrale (gwiazdy) są połączone ze sobą albo przez siebie aż do czterech poziomów centrów komutacyjnych, obejmujących rozległe obszary geograficzne. Naprawdę dalekie połączenia mogą być zamieniane w mikrofale i podróżować w postaci wiązek pomiędzy wieżami przekaźnikowymi w całym kraju, przemykać po dnie morskim wewnątrz transoceanicznych kabli, zamieniać się w fale radiowe przekazywane przez satelity telekomunikacyjne do lokalnych systemów innych krajów.
To jest właśnie ta sieć, która oplata świat.
Przełączając się
Dziś mówię do telefonu z taką samą ufnością, ale i niepewnością, z jaką mój brat przemawiał niegdyś do koni.
Studs Terkel
Od zeszłego wieku przełącznice służące do zestawiania połączeń telefonicznych przeszły olbrzymią ewolucję. Ernestine, słynna telefonistka grana przez Lily Tomlin, korzystała z wcześniejszej metody podniesienie słuchawki (albo, w dawnych czasach, zakręcenie korbką) inicjowało małą „ceremonię rozmowy telefonicznej". Na tablicy zapalała się lampka. Ona (telefonistka rzadziej on) uprzejmie pytała, z jakim numerem chcesz się połączyć, mówiła „proszę czekać", chwytała sznur odpowiedniej długości, dzwoniła pod właściwy numer, sprawdzała, czy nie jest on zajęty, czekała, aż ktoś się odezwie, a następnie włączała jeden koniec sznura w twoje gniazdko, a drugi w gniazdko twego rozmówcy. (Ernestine miała skłonności do podsłuchiwania, a nawet włączania się do konwersacji, jeśli temat ją zainteresował). Kiedy światełka na tablicy gasły, oznaczało to, że klienci odłożyli słuchawki i można wyjąć sznur. Przełącznice tego typu nadal są wykorzystywane w wielu miejscach świata, a nawet w odległych obszarach Stanów Zjednoczonych.“(7)