„Dopiero w 1934 r. przebudowa pałacu Briihla zbliżać zaczęła się do końca. „Po raz pierwszy warszawiacy podziwiali pisze Stanisław Schimitzek całkowicie wykończoną i rzęsiście iluminowaną piękną fasadę Pałacu Briihlowskiego 11 listopada 1934 r."
Nie oznaczało to jednak końca robót we wnętrzach. Prace trwały jeszcze przez cały rok 1935. Dokumenty z listopada 1935 r. mówią o zakupie mebli, o przydzielaniu lokali dla poszczególnych wydziałów. Rozporządzenie Departamentu Administracyjnego z 6 marca 1936 r. nakazywało przeprowadzkę biur do korpusu głównego, a także ustalało porządek zajmowania opuszczonych oficyn.
Przeniesienie się do głównej części pałacu Briihla stało się ważnym wydarzeniem w życiu MSZ. Nareszcie Ministerstwo uzyskało bardzo reprezentacyjny, a poza tym obszerny i wygodny lokal. Poszczególne wydziały otrzymały więcej pokoi. I tak np. Wydział Wschodni (P III), liczący 17 pracowników merytorycznych, otrzymał 12 pokoi. Wyposażenie w telefony też było, jak na owe czasy, bardzo dobre. Każdy z wydziałów dostał jeden telefon bezpośredni, miejski, w każdym zaś pokoju były telefony wewnętrzne, łączone przez centralę telefoniczną. „Biura w Ministerstwie były skromne, ale przestronne i wygodne" czytamy w jednej z relacji.“(5)